جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ اردیبهشت ۳۱, یکشنبه

انفجار پل آلچين، فاجعۀ نابخشودنی ديگر



عبدالله رسولی
اول سنبلۀ ۱۳۹۵ هـ، ش

های آنانی که با بريدن چند سر بی‌گناه از تنش، آتش زدن چند تعمير، انفجار چند پل و پلچک، و تصرف يکی دو شهر و دهکده؛ طبل پيروزی طالبان تروريست را با افتخار به صدا در می‌آوريد و قدم به قدم حمايت‌شان می‌کنيد و فرزندان‌ دلبندتان را به خدمت‌شان می‌گذاريد تا کليد جنت دريابند و جام به اصطلاح شهادت بنوشند؛ باری از سران طلبای کرام‌تان و بسته‌گان‌تان که برای‌شان می‌جنگند پرسيده‌ايد که چرا هرجايی که پای نحس‌تان می‌رسد هی پل می‌پرانيد و تعمير به آتش می‌کشيد و سر می‌بريد و رعب و وحشت ايجاد می‌کنيد!
 
آيا شما می‌دانيد که در اعمار پل آلچين، پل قلعۀ‌ذال، پل امان، پل کیمه در قریه سید احمد ولسوالی علی آباد، پل‌های ديگر و تعميرهای که مخالفين صلح و ثبات به امر باداران بيرونی‌شان انفجار می‌دهند و به آتش می‌کشند مليون‌ها دالر هزينه گذاشته شده بود؟ آيا می‌دانید که اين ثرمايه‌ها مربوط دولت نه بلکه مطعلق به مردم (که متأسفانه همين شماها نيز برخی از همان مردم هستيد) می‌شود؟ آيا می‌دانيستيد که پيش از اينکه فرزندان و زنان و برادران دولت‌مردان دست اول مملکت و سران مخالفين از اين پل‌ها و تعميرها استفاده نمايند، شما و بسته‌گان‌تان استفاده می‌برديد؟

حيف‌تان باد و ننگ بر شماها باد! هنوز دير ناشده دست از حماقت و حمايت مزدبگيران تروريزم و القاعده بکشيد و وجدان‌های‌تان را اگر داشته باشيد از عذاب دنيا و آخرت برهانيد! با خبر باشيد که به قول شاعر گران‌ارج و عصيان‌گر "استاد صادق عصيان":
اينجا، خلاف باورتان گمرهان زِشت،
راه جهنم است، نه دروازۀ بِهشت!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر