کندز، افغانستان، ۱۲ قوس ۱۳۹۰
نخست از همه سلام و بلافاصله سر تعظيم به معلولين عزيز و خانواده های قربانيان جنگ تحميلی و ناهنجار، به آنانيکه اعضای شيرين و کار آمد بدنشان را در راه خدمت به جامعه سپر ساخته اند تا تعدادی به پول و قدرت رسند و من و شما حد اقل زندگی بهينه داشته باشيم.
و با سلام به اشتراک کنندگان اين همايش، والی ولايت و مسئولين بلند رتبة حکومتی، رييس و اعضای دفتر ساحوی زون شمالشرق کميسيون حقوق بشر، مسئولين و نماينده گان محترم نهادهای مدنی و دولتی، علمای کرام و محاسن سفيدان گران ارج، خبرنگاران معززی که سبب می شوند تا نظريات، پيشنهادات و انتقادات سالم اقشار و صنف های مختلف جامعه و وعده های صادره از جانب مسئولين ذيربط به گونة وسيع بازتاب يابد.
من فرصت يافتم به نمايندگی از نهادهای مدنی صحبت نمايم.
نهادهای مدنی کندز همدردی خويش را با همة معلولين و خانواده های محترم شان ابراز می دارد، در عين حال ما اعلام می داريم که جامعة مدنی که بدون شک اتحاديه های معلولين جزء لاينفک آن هستند، در دفاع و پاسداری از حقوق اوشان در کنارشان قرار دارد. جامعة مدنی رابطة هست ميان دولت و جامعه جهت آگاهی بيشتر و عملکرد به وقت دولت بر مکلفيت های شان نسبت به جامعه و خاصتاً نسبت به آناني که اعضای شيرين و به سزای بدنشان را در طول جنگ های تحميلی و ناگوار و نوسان های گونه گون ناشی از جنگ از دست داده اند و اکثراً يگانه نان آوران خانواده هستند.
از اين ستيژ اعلام ميدارم و به شما دوستان باور ميدهم که نهادهای مدنی و ژورناليستيک در کُل و تک تک فعالين انفرادی جامعة مدنی در تشريک مساعی با اين عزيزان گام می نهند.
معلولين فقط برخی از اعضای بدنشان را از نظر فزيکی کم دارند، در حاليکه با توانمندی خوب بيشترين شان در روند بازسازی کشور از عقب ميز کار تا سوية وزارت، از عقب چرخ فابريکات تا تجارت و مهندسی و حتی رانندگی از فعالترين اعضای جامعه شناخته می شوند.
معلولين در افغانستان اکثراً قربانی جنگ ها و يا هم حادثات ناشی از جنگ مانند ماين، انتحار و غيره بوده اند، حتی يک حادثة ترافيکی که چندين معلول بجا می گذارد، در کشوری مانند افغانستان بی ربط به تداوم جنگ و نا امنی نمی باشد. بناً بهتر خواهد بود که برای تقدير و تفکيک به سزا معلولين به مثابة قشر قابل احترام جامعه، به اتحاديه هايشان نام "اتحاديه معلولين و قربانيان جنگ" را گذاشت. قربانی تنها به شهدا اتلاق نمی شود، دوستانی که اينجا با ما حضور دارند و عضوی از بدنشان را کم دارند نيز قربانی جنگ خطاب می گردند.
معلوليت فزيکی عيبی ندارد، عيب در معلوليت معنوی هست که متأسفانه ما را عنکبوت وار احتوا نموده و نمی گذارد منحيث يک ملت واحد و پر افتخار قد برافرازيم و هرکس و ناکسی به آسانی برای دريافت مقاصدش بر ما چهره می شود. و اگر بر تعليم، آگاهی و شعور سياسی خويش نرسيم، اين هويداست که تا نا کجاها به همين منوال مورد تهاجم دست های آلوده و مغرض قرار خواهيم داشت.
تجليل از روز جهانی معلولين به مثابه ارجگذاری به انسانيت و شرافت است، انکار از تقدير و تحسين معلولين جفای بس بزرگ به قشر مليونی خواهد بود که برای بهزستی من و شما خود را سپر ساخته و به اينحال افتيده اند.
برخی پيشنهادات به مراجع ذيربط برای رشد بازتوانی معلولين:
- قانون اقتصاد بازتوانی معلولين تدوين و به معرض اجرا قرار گيرد.
- آموزش های مسلکی برای معلولين و ايجاد شغل آبرومند متناسب با ظرفيت و کارآيی شان در عرصه های مختلف کاری در نظر گرفته شود.
- به حقوق و مشکلات معلولين مبتنی بر "کنوانسيون حقوق اشخاص دارای معلوليت" رسيدگی صورت گيرد.
- چالش ها و مشکلات معلولين و قربانيان جنگ بايد در گفتمان های خبری به بحث کشانيده شود تا مراجع ذيربط با درک موضوع در سدد آماده ساختن زمينه های مناسب کار و حقوق حقة آنها برآيند.
به اميد فرا رسی روزی که ديگر هيچ فردی برای هيچ و در ريسمان کشی قدرت ها که برای افغانها بی مفهوم و ناهويداست، به قربانی نرود، معلول نگردد و بی خانمان و آواره از ديار خويش نشود و خانواده های قربانيان جنگ و معلولين در ساية حاکميت قانون و امنيت کامل در همزيستی مسالمت آميز و بهزستی به سر برند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر