گفتگوی روزنامۀ ۸صبح با عبدالله رسولی رييس شبکۀ مشارکت نهادهای مدنی و هماهنگ کنندۀ مراکز اجتماعی و رسانهای ميديوتيک در شمالشرق
۲۲ قوس ۱۳۸۹
پرسش: برداشت شما از کارکردهای جامعأ مدنی در کندز چيست و اين نهادها، چقدر موثر بوده اند؟
پاسخ: جامعة مدني در گستره يی عصر نوين، نمادی از روش های اخلاقی و حقوقی، فرهنگی و اجتماعی زندگي بشريت است برای زيستن با بالندگی و برخورداری از حقوق شهروندی. بنابر اين جامعۀ مدني به تشکلات و نهادهای خصوصی حقوقی، فرهنگی و اجتماعی گفته می شود که ويژتاً عاری از دخالت زورمندان سياسي دولتی و حزبی هست.
پيش زمينة قبل از پاسخ به پرسش شما در واقع نيمی از پاسخ بر پرسش تان هست، در کشور و جامعه يی که الفبای جامعة مدنی را تازه به تجربه نشسته اند، تعدد نهادهای مدنی چه اين نهاد حقوقی و اجتماعی باشد، يا فرهنگی و رسانه يی و يا هم ادبی و هنری، تأثير مثبت خويش را بر جامعه خواهد داشت، به ويژه در شرايط سختی که فساد اداری و تباری به اوجنای خود رسيده و ميرود تا گلوی شرافت و مدنيت را با فشار هرچه تمام تر خفه سازد.
در کندز با وصف اينکه نهادهای مدنی و رسانه يی با فعاليت های گسترده تعدادشان اندک هست، ولی باورمندی من اين است که همة نهادهای موجود در اينجا سهم خويش را با تدوير گفتمان ها، سيمينارها، کنفرانس ها و همايش های ملی و بين المللی در ارتقای سطح آگاهی جامعه و اراية طرح ها، نظريات و انتقادات سالم در روند اصلاحات در دولت ادا می نمايند. چنانچه يکی از با اهميت ترين مسئله که می شود بالايش تأکيد نمود، هم آهنگی نهادهای مدنی و رسانه يی در کندز می باشد. موجوديت "شبکة مشارکت نهادهای مدنی کندز" که بيشتر از بيست و پنج نهاد مدنی را برای تشريک مساعی گرد هم آورده است، موجوديت نهادهای رسانه يی و انسجام خبرنگاران نشان دهندة موثريت اين نهادها و کارکردهای خوب شان در کندز است.
پرسش: کدام چالش ها؛ از جمع سد کاری برای نهادهای مدنی شمرده می شود؟
پاسخ: در مجموع کشور که کندز را نيز شامل می گردد، بنا بر عدم خودکفايی اقتصادی، بيشترينه تشکيلات و کليکتيف های ايجاد شدة مدنی و رسانه يی متأسفانه قبل از آغازی به فعاليت بسته می شوند، و برخی هم که شمارشان اندک هست، با استفاده از نام جامعة مدنی، با ايجاد نهاد يا مجتمعی می خواهند وسيلة برای معيشت خويش و تکليف روزگار بيابند.
چالش های عمدة ديگری فرا راه جامعة مدنی در کندز، عدم آگاهی و سطح پايين سواد در جامعه، فساد اداری در نهادهای دولتی و غير دولتی، نبود حد اقل تعهد ملی در ميان روشنفکران که ويژتاً بالای نسل جوان تأثيرگذار بوده است می باشد. زيرا، در جامعة که مقداری تعليم و آگاهی قبلی در ميان توده هايش موجود باشد، طبعاً با اندک تکانه يی می توان جامعه را به وجه بهتری سمت و سو بخشيد.
پرسش: نهادهای مدنی در کندز در چه بخش های کاری ناکام بوده اند؟ و چرا؟
پاسخ: با تأسف که در واپسين سالها در افغانستان به همة مسايل رنگ و بوی سازمانی، تجاری و تباری می دهند، و اين به يک روند مبدل گشته است، با وجوديکه در ميان نهادهای مدنی اين معمول کمتر احساس می شود، ولی نمی توان اين حقيقت تلخ را کتمان نمود، اگر کار گسترده در برداشتن اين چالش قبل از گسترشش صورت نگيرد؛ از کجا معلوم که روزی اين مرض مدهش دامن جامعة مدنی و رسانه يی را نيز بگيرد.
و اما، مشخصاً در رابطه به اينکه در چه بخش های کاری جامعة مدنی ناکام بوده است؛ به باور من در کشوری مانند افغانستان که نا امنی به دلايل مبهمی بيداد می نمايد، نهادها و فعالين مدنی باييست بيشتر در رابطه به اعمار صلح و حاکميت قانون کار نمايند، در کندز با وجودی که دو سه نهاد فعاليت های مشخصی در رابطه به اعمار صلح و حاکميت قانون دارند، ولی اين اندک است و اين رسم در ميان نهادهای مدنی و رسانه يی بايد همگانی گردد و توجه بيشتر فعاليت هايشان را به اين دو فکتور مبذول دارند.
پرسش: انتظاراتی که از نهادهای مدنی می شود، کدام ها است؟ به آيندة کار نهادهای مدنی چقدر اميد داريد؟
پاسخ: قاعدتاً برای اجرای هر کار و فعاليتی انسان بايد با باورمندی گام بردارد، من که رسيدن به حقوق شهروندی با فعاليت مدنی را تمامی زندگی ام ميدانم، بايد به آيندة کار نهادهای مدنی اميدوار باشم. انتظار و آرزو توأم با باورمندی از فعالين مدنی و رسانه يی دارم تا شعار رسيدن به قله های آزادی و رهايی از قيد نا امنی، قانون شکنی، عقب مانی و مرگ تدريجی را سر مشق فعاليت های خويش قرار دهند و از کندی روند مدنيت در جامعة که سال های متمادی خشونت، رعب و وحشت را ديگران برايش آموخته اند، نهراسند. بقای جامعه را در اطاعت مطلق توده ها از زورگويان و اوباشان نبينند، زيرا اين همه چالش را يک شبه نمی توان پشت سر گذاشت. برای رسيدن به هدف والا، با انديشة رسا و پيوسته قدم بايد برداشت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر